Ozdobo rodzaju ludzkiego!

images

Trzecia z kolei była Odezwa do duchowieństwa, które wzywał Kościuszko do wypełnienia narodowego i moralnego obowiązku, w dawaniu przykładu gorliwości o Ojczyznę. Tegoż samego dnia wydał również Odezwę do Kobiet. „Ozdobo rodzaju ludzkiego! Płci piękna! Cierpię szczerze na widok niespokojnej twej troskliwości o los śmiałego przedsięwzięcia, które ku oswobodzeniu Ojczyzny przedsiębiorą Polacy! Łzy Wasze, które Wam ta troskliwość serc czułych wyciska, przejmują rozkoszą serce rodaka Waszego, ogólnemu szczęściu poświęcającego się. Pozwólcie mi Współobywatelki podać Wam moją myśl, w której się znajdzie i dogodność czułości Waszej i dogodzenie potrzebie publicznej. Taki jest los ludzkości naszej nieszczęśliwy, iż ani praw swoich utrzymać, ani praw Narodu odzyskać nie można bez przykrych i kosztownych sercom tkliwym ofiar! Bracia, synowie, mężowie Wasi bić się idą, krew nasza musi Wasze upewnić szczęście, Kobiety! Niechże onej wylew Wasze strzymają starania. Raczcie, proszę Was o to na miłość ludzkości, robić szarpie i bandaże dla wojska. Ofiara ta rąk pięknych ulży cierpieniom i męstwo samo zachęci. Dan w Głównej Kwaterze, w Krakowie dnia 24 marca 1794 r.” Aczkolwiek od zarania naszych walk zbrojnych kobiety przeważnie opiekowały się rannymi przywiezionymi do ich domostw (nie było bowiem aż do końca XVIII wieku lazaretów wojskowych), to jednak dopiero pierwszy Kościuszko jako Najwyższy Naczelnik powołał je oficjalnie do służby publicznej. I wyznaczył im rolę w owym czasie najwłaściwszą – to jest pomoc i opiekę nad rannymi i chorymi żołnierzami. Ponadto wezwał kobiety wszystkich stanów. Nie zwracał się tylko do dam, lecz do ogółu kobiet, nie tylko szlachcianki, lecz także mieszczanki i chłopki miały przecież mężów, braci i synów, biorących udział w wojnie o wyzwolenie.

sposoby na miłość

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Posted by: admin on

error: Content is protected !!